در اين بخش برخي از تنظيمات كلي و مهم استريسك را مي‌توانيد تغيير دهيد، معمولا براي افرادي كه براي اولين بار است مي‌خواهند ایزابل (Issabel) نصب كنند و يا آن را براي سيستم تلفني ساده و كوچك مي‌خواهند نيازي به تغييرات در اين صفحه نيست، اما آشنايي با برخي از اين ويژگي‌ها ممكن است در آينده خيلي به كارتان بيايد.

  • Allow Anonymous Inbound SIP Calls:

مهم‌ترين بخش اين صفحه مربوط به دريافت تماس‌هاي بدون مجوز پروتكل SIP است، كه بهتر است آن را تغيير دهيد:

Allow Anonymous Inbound SIP Calls: بله

اين گزينه به صورت پيش فرض، “نه” است، و هيچ کدام از تماس هاي داخلي ؟ (inbound) SIP که ناشناس هستند، پذيرفته نمي شود. براي بالا بردن امنيت، پس از آنکه تست سيستم تمام شد، بهتر است که اين گزينه را دوباره به نه تغيير دهيد.

  • گزينه‌هاي زير، گزينه‌هايي هستند که شما مي‌توانيد متناسب با نيازتان از آنها استفاده کنيد:
(A(x يک Announcement را براي کسي که با او تماس گرفته شده، پخش مي‌کند و x، فايلي است که پخش مي‌شود
c CDR تماس را reset مي‌کند.
d اين اجازه را به تماس گيرنده مي‌دهد تا بتواند در زماني که منتظر پاسخگويي به تلفنش است،‌ شماره‌ي يک داخلي يک رقمي را بگيرد. و درينصورت  آن داخلي در صورت وجود در context فعلي؟ و يا contextِ EXITCONTEXT  -چنانچه تعريف شده باشد-، گرفته مي‌شود.
D([called][:calling]) رشته‌هاي مشخصي از DTMF را «بعد» از آنکه کسي که با او تماس گرفته شده، به تماس پاسخ دهد، و قبل از آنکه تماس bridged شود، ارسال مي‌نمايد.  رشته‌ي DTMFِ “called” به کسي که با او تماس گرفته شده، ارسال مي‌شود و رشته‌ي “calling” براي تماس گيرنده ارسال مي‌شود. هر دو پارامتر مي‌توانند جداگانه مورد استفاده قرار بگيرند.
f کانال «تماس گيرنده» را وادار مي‌کند تا مقدار callerid اش را برابر داخلي مرتبط با اين کانال قرار دهد و براي اينکار از hint ِ Dialplan استفاده مي‌کند. براي مثال برخي از شبکه‌هاي PSTN اين اجاز را نمي‌دهند callerID مقداري متفاوت از شماره‌ي داده شده به تماس گيرنده، داشته باشد.
g در زماني که کانال مقصد، تماس را قطع مي‌کند، به اجراي دستورات Dialplan، براي داخلي فعلي؟ ادامه مي‌دهد.
(G(context^exten^pri) چنانچه تماس پاسخ داده شود، هر دو طرف تماس را به اولويت مشخص شده، منتقل مي‌نمايد. تعريف داخلي و يا context اختياري است و در صورتي که تعريف نشوند داخلي موجود، استفاده مي‌شود.
h اين امکان را به کسي که با او تماس گرفته شده، مي‌دهد که با ارسال رقم DTMFِ ‘*’ تماس را قطع کند.
H اين امکان را به تماس گيرنده مي‌دهد که با ارسال رقم DTMFِ ‘*’ تماس را قطع کند.
i در صورتي که تمام کانال‌هاي مورد نياز، مشغول باشند،به اولويت n+101 پرش مي‌کند.
L(x[:y][:z]) زمان تماس را به x ميلي ثانيه محدود مي‌کند. زماني که y ميلي ثانيه وقت باقي است، يک اخطاريه پخش مي‌نمايد. اخطاريه؟؟ را هر z ميلي ثانيه تکرار مي‌کند. متغير‌هاي ويژه‌ي زير مي‌توانند با اين گزينه مورد استفاده قرار بگيرند.
LIMIT_PLAYAUDIO_CALLER بله|خير (به صورت پيش فرض بله است)، براي تماس گيرنده صدا پخش مي‌کند.
LIMIT_PLAYAUDIO_CALLEE بله|خير براي کسي که با او تماس گرفته شده، صدا پخش مي‌کند.
LIMIT_TIMEOUT_FILE فايلي که پس از تمام شدن زمان، پخش خواهد شد.
LIMIT_CONNECT_FILE فايلي که در آغاز تماس، پخش مي‌شود.
LIMIT_WARNING_FILE فايلي که به عنوان اخطاريه، پخش مي‌شود در زماني که y تعريف شده باشد. به صورت پيش فرض زمان باقي مانده، اعلام مي‌شود.
m([class]) براي تماس گيرنده، موسيقي hold را تا زماني که يکي از کانال‌هاي مورد نياز، پاسخگو شود، پخش مي‌نمايد. يک کلاس مخصوص MusicOnHold مي‌تواند تعريف شود.
M(x[^arg)] Macro ي مرتبط با کانال “تماس گرفته شده” را پيش از برقراري ارتباط با آن کانال، اجرا مي‌نمايد. آرگومان‌هاي Macro را مي‌توان با “^”، براي ايجاد فاصله بين آنها، ارسال کرد.
Macro مي‌تواند مقدار متغير MACRO_RESULT را تعيين کند تا با توجه به مقداري که در آن قرار گرفته، عمليات‌هاي زير پس از اتمام کار Macro اجرا شوند:
ABORT: ارتباط طرفين تماس را قطع مي‌کند
CONGESTION: به گونه‌اي رفتار مي‌کند که گويا خط دچار گرفتگي؟(congestion) شده است .
BUSY: مانند زماني که سيگنال اشغال بودن خط توليد شده باشد، رفتار مي‌کند. اين مسئله همچنين مي‌تواند باعث شود تا برنامه به اولويت n+101 پرش کند (به شرطي که گزينه‌ي j تعيين شده باشد .)
CONTINUE: خط کسي که با او تماس گرفته شده را قطع مي‌کند و اين امکان را به تماس گيرنده مي‌دهد تا به اجراي Dialplan ادامه داده و به اولويت بعدي برود.
GOTO:<context>^<exten>^<priority>: تماس را به اولويت مشخص شده، منتقل مي‌نمايد. در صورت تمايل مي‌توانيد داخلي و context آن را نيز مشخص نماييد.
n اين گزينه، تغييردهنده‌ي مود Screen/Privacy است و مشخص مي‌کند که هيچ مقدمه (يا معرفي introduction) اي‌ نبايد در دايرکتوري priv-callerintros نبايد ذخيره شود.
N اين گزينه، تغييردهنده‌ي مود Screen/Privacy است و مشخص مي‌کند که CallerID موجود است و نياز به فيلتر(Screen) کردن تماس نيست
O CallerID کانال تماس گيرنده را به CallerID کانالي که با آن تماس گرفته شده، تغيير مي‌دهد. استريسک 1.0 و ماقبل اين کار را انجام مي دادند.
p اين گزينه مود Screen را فعال مي‌کند که همان مود Privacy بدون حافظه است.
P([x]) مود Privacy را فعال مي‌کند و از x در صورتي که تعريف شود، براي کليد Family/Privacy استفاده مي‌کند. و در صورتي که چنين کليدي تعريف نشود، از داخلي فعلي استفاده مي‌شود.
r براي تماس گيرنده، صداي بوق را پخش مي‌کند و هيچ صدايي را قبل از پاسخگويي طرف مقابل، پخش نمي‌کند.
(S(x تماس را x ثانيه بعد از پاسخگويي کسي که با او تماس گرفته شده، قطع مي‌کند.
t اين اجازه را به مقصد مي‌دهد تا تماس را بوسيله‌ي روند DTMF اي که در فايل features.conf تعريف شده، منتقل نمايد.
T اين اجازه را به تماس گيرنده مي‌دهد تا تماس را بوسيله‌ي روند DTMF اي که در فايل features.conf تعريف شده، منتقل نمايد.
w اين اجازه را به مقصد مي‌دهد تا مکالمات را با استفاده از روند DTMF اي که براي one-touch recording در فايل features.conf تعريف شده، ضبط نمايد.
W اين اجازه را به تماس گيرنده مي‌دهد تا مکالمات را با استفاده از روند DTMF اي که براي one-touch recording در فايل features.conf تعريف شده، ضبط نمايد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *